شعر-درد دلهای درونی

عشق آمد و یارمن دگر شد 

از نامه دوست با خبر شد   

عازم به ره یکی سفر شد   

دلخسته ز یاران و حضر شد            

گفتم که ره سفر مجو تو

وین راه پراز خطر مپو تو

آنجا همه عاشقان به جنگند

بادشمن این وطن بجنگند

آنجا سر عاشقان به دار است

و آنجا دل عاشقان به کاراست

گفتا که من عاشقم به یارم

با دشمن او به کارزارم

باید که بران خصم بتازیم

تا بر فلک و چرخ بنازیم

جان خود برکف نهاد وزودرفت

نام او بر لب نهاد و شاد رفت

آمد اکنون سرفراز و چیره دست

دشمنش را کرده اکنون خواروپست

نوگل عاشق شده گلگون کفن

آرمیده در کفی خاک وطن